پویش دل نوشته‌‌ای به رهبر شهیدم

به نام خدایی که خون شهیدان را چراغ راه موُمنان قرارداد. مهر بودوهوای خراسان.بوی بهار ولایت می داد.توآمدی تادوباره جان هارابیدار کنی،وسخن از سبک زندگی اسلامی گفتی:از زیستن بانگاهی الهی.ازاینکه مومن فقط در محراب نیست، در بازار وخانه هم بایدمومن باشد. آن روز،آخرین دیدارخصوصی،هنوز در ذهنم جاری ست.نگاهت آرام بوداما عمیق ترازهزاران کتاب.لبخندت،نوری بودکه میان دل هاتقسیم شد تواز ساده زیستی گفتی،از عدالت در خانه،ازعشق به مردم،از مسئولیتی که هرکسی دربرابرجامعه دارد. اکنون،پس از شهادتت،حرف هایت همان چراغی ست که راه تاریک ای روزها راروشن می کندهربارکه دنیامرابه سمت غفلت می برد،یادآن جمله ات می افتم که گفتی:"زندگی مومنانه یعنی حضورخدادر همه صحنه ها" ومن می کوشم هرنفس رابا یاد اوتنظیم کنم،هرقدم رابرای خدمت به خلق بردارم رهبر شهیدم ،خون تودر رگ های مان جاری ست سبک زندگی که توترسیم کردی نه فقط یک اندرز اخلاقی.که نقشه راه انسان مؤمن در طوفان دنیاست. باشد که نسل هابعد هم از باران مهر تو زنده بمانند.واین سرزمین هرگز بی عطر قدم هایت نماند. دختر کوچک شما مرضیه ایزانلو هشتگ رسمی پویش: #دلنوشته_به_رهبر_شهیدم
┈┄┅═✾══✾═┅┄┈
#امور_فرهنگی_و_اجتماعی_دانشگاه_کوثر
http://cul.kub.ac.ir
https://eitaa.com/farhangikub1
️https://zil.ink/farhangikub